Aşka kurbanı gönül kuşları

Şirinmi şirin bir yuvanın tatlı mı tatlı bir gönül kuşu. O kadar çok sevimli ve bir o kadar masum gönül kuşu.. Anadan ayrı yardan ayrı damla damla yalnızlığın sultanı. Bazen hasret kabarırken yüreğinden bazen özlemle kavrulan gönül kuşu.. Bazen kırlarda uçan bazen kendini dağlara vururan gönül kuşu..

İşte bu kadar masum Sevgiye hasret bir gönül kuşu vakit geçirmek isteyen ve işin gırgırında olan bir vefasızın pencerine konar. Olayın şamatısında olan gırgırcı ev sahibi içeriye buyur eder. Sevgi için açan yüreği, kalbinden söküp alarak onunla oynaşmaya başlar. Aklına gelen her türlü oyunu oynama derdindedir.. Sıkılasıya kadar bu oyununa devam eder ve kendine yeni bir oyuncak bulduğunda ya da oyuncağında sıkıldığında onu kenara atıverir.. (Devami..)

DÜŞTÜK ARDINA, ADININ AŞKINA

EY GÜL YÜZLÜ GÜZEL!

Bilir misin sevenlerin ne haldedir? Yağmur damlalarının usul usul çiselerken ki ferahlığını, 1400 yıl bahar öncesinden taşıyan ruhlar hissettik ya doğduğumuz gün kulaklarımıza okunan ezanlarda biz.. Ve günlerden bir gün, ebedi kurtuluşa çağrını duyduk ya sinelerimizde. Hani zaten görür görmez aşık oluvermiştik, Kalu Bela da ümmetini okşayan nazarlarına..

Anlatamadık ne kendimize ne başkalarına yüreğimizin dilini..Ancak bir gülün açışını görünce şebnemlerin serinliğinde, ya da seherde şakıyan bülbülleri dinleyince, bir garip buğu doldu gözlerimize Sen den ayrılığın tarifsiz hüznünde..Dudaklarımızda anlamı sırlı bir gülümseyiş, gözlerimizde bir kutlu özlemle bakakaldık ya seyrine ardından izlerinin..